آخرین اخبار
پربحث ترین
اخبار ویژه
ابرآروان گواهینامه افتا را برای اولین‌بار در کشور دریافت کرد استارتاپ‌های دانش‌بنیان‌ از ۴ بسته حمایتی بیمه‌های بازرگانی بهره‌مند می‌شوند مستند استارتاپ کشمون ساخته می‌شود نشست بهره‌برداری از فناوری‌های داخلی حوزه سلامت جزئیات بیشتر فرابورس از دستورالعمل کرادفاندینگ رونمایی از ایده‌های استارتاپی سازمان فضایی ایران از شرکت‌های خلاق برای حضور در ربع رشیدی حمایت می‌شود شرکت‌های دانش‌بنیان از پرداخت مالیات ۴ درصد علی‌الحساب بر واردات معاف می‌شوند نشست وزیر بهداشت با استارتاپ‌های حوزه سلامت برگزار شد جایگزین خدمت در صنایع دفاعی و کشوری یا امریه در شرکت‌های دانش‌بنیان برای امنیت داده‌های کشور، رایانش ابری باید به صورت جدی دنبال شود نظام صنفی نمی‌تواند به استارتاپ‌ها مجوز کسب بدهد! صندوق شکوفایی فقط از سود بانکی سرمایه‌اش می‌تواند به شرکت‌ها کمک کند مدیریت استارتاپ در شرایط بحران اقتصادی لایحه‌ای با هدف نابودی استارتاپ‌های حمل‌ونقل آنلاین!
از داخل گود

درس‌های یک استارتاپ شکست‌خورده ایرانی - 3

مرغ‌هایتان باید تخم بگذارند، حتی اگر هیچ‌کس تخم‌مرغ نخواهد

امیرحسین حسینی‌پژوه، یکی از بنیان‌گذاران «می‌بریم» از اشتباهاتی می‌گوید که باعث شد این استارتاپ شکست بخورد.

در پاورقی دنباله‌دار «از داخل گود» به شرح اتفاقاتی می‌پردازم که استارتاپ «می‌بریم» را به تدریج از نفس انداخت. اشتباهاتی که هیچ منتوری به شما نمی‌گوید.

یکی چالش‌های اساسی پلتفرم‌های چندوجهی مسئله مرغ و تخم مرغ است. در رابطه با «می‌بریم» هم ما مدت‌ها با این چالش مواجه بودیم که اول باید سراغ کدام طرف برویم و تمرکز روی افزایش کدام سمت باشد؟ مسافر یا راننده؟ آنچه در نظر نگرفته بودیم این بود که قرار نیست یک پلتفرم از روز اول به صورت ارگانیک رشد کند و هر دو سمت عرضه و تقاضا متعادل بالا رود. باید به هر روشی پلتفرم را هک کنیم تا بعد از مدتی به تعادل برسد.

اسنپ و تپ‌سی در ابتدای کار در ازای هر ساعت کار راننده‌ها به آنها حقوق ثابتی می‌دادند تا به این ترتیب حتی اگر مسافری هم برای درآمدزایی راننده‌ها وجود نداشت آنها مبلغ ثابتی را صرفا برای روشن کردن اپلیکیشن و آماده به کار بودن دریافت کنند. برای همین مجبور بودند تا چند ماه به چند صد راننده هزینه بدهند بدون اینکه مسافری جابجا کرده باشند. این یکی از مهم‌ترین هزینه‌های پلتفرم‌ها است که مخصوصا در حوزه لوجستیک باعث می‌شود خیلی سخت بتوان با مدل شتابدهنده و پول کم انجامش داد. چون هزینه اولیه این استارتاپ‌ها بالاست و رشد آرام هم هر ماه شما را به نقطه ابتدایی می‌رساند چرا که بسیاری از کاربرانتان به خاطر اینکه در پلتفرم شما به نتیجه نرسیده‌اند آن را ترک می‌کنند و این به معنی شروع مجدد است.

برای راه‌اندازی یک پلتفرم چند وجهی بهترین کار این است که سمت عرضه را با پول راه‌اندازی کنید، یعنی سعی کنید در ابتدا خدمتی را به صورت یک‌طرفه عرضه کنید بدون در نظر گرفتن استقلال عرضه‌کننده در پلتفرمتان. این شکل برای «می‌بریم» به این صورت می‌شد که در سرویس‌های روزانه‌ای که راه‌اندازی کردیم بدون در نظر گرفتن راننده، خودمان راننده‌هایی را پیدا می‌کردیم تا چند نفر از مسافران را از نقطه‌ای به نقطه دیگری ببرند و در این راه هزینه صندلی‌های خالی را از حساب شرکت به راننده پرداخت می‌کردیم. این کار چند مشکل داشت. ذهن راننده‌ها به سمت پلتفرم بودن و عدم مسئولیت می‌بریم پیش نرفته بود و اگر مسافری سرویس ماهانه خود را لغو می‌کرد می‌بریم باید هزینه کل ماه یک صندلی خالی را پرداخت می‌کرد یا سرویس را به کل لغو می‌کرد. همین‌طور هزینه پشتیبانی هم فراتر از توان ما بود.

در کمپینی دیگر صرفا با روشن کردن اپلیکیشن «می‌بریم» و تعیین مسیر روز آینده، هزینه بنزین آن مسیر را پرداخت می‌کردیم تا با این کار به راننده انگیزه بدهیم که حتی اگر مسافری هم پیدا نکند هزینه روزانه بنزینش را دریافت می‌کند که البته این مبلغ آن قدر پایین بود که انگیزه کافی را به افراد نمی‌داد (ده هزارتومان برای صد کیلومتر). به عبارت بهتر سگمنتی از کاربران که به سمت ما می‌آمدند عملا خودشان با سوار کردن مسافرهای گذری سه تا پنج برابر مبلغی که ما می‌دادیم را دریافت می‌کردند و کارمندانی که درآمد خوبی داشتند و برای کمک به جامعه و محیط زیست این کار را می‌کردند نیز هم تعدادشان کم بود هم ده هزارتومان در هر چند روز مبلغی نبود که انگیزه‌شان را بیشتر کند.

از طرف دیگر پلتفرم کارپولینگ از هر پلتفرم دیگری پیچیده‌تر بود. ما علاوه بر به تعادل رساندن دو سمت عرضه و تقاضا باید این دو وجه را در زمان یکسان و در مسیر یکسان به هم می‌رساندیم. بنابراین معمولا پیش می‌آمد که از نظر راننده و مسافر فعال عدد خوبی را داشتیم اما اینها هم مسیر هم دیگر نبودند یا هم مسیر بودند اما در زمان یکسانی قصد سفر نداشتند و از آنجایی که اساس پلتفرم ما بر «مشارکت داوطلبانه» بود نمی‌توانستیم راننده را برای خدمت‌دهی در ساعت یا مکان دیگری راضی کنیم چرا که راننده‌ها تمایل داشتند همان مسیر ثابت خود را طی کنند.

توسط عاليه عزتی در 2 ماه پیش

مطالب مرتبط

مشاهده همه مطالب »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

» ویدیو
» پادکست